TU I TERAZ – Emka: Blog literacki. Wiersze o życiu i emocjach.

Nie powstydzi się swej korony, gdy naród stanie wokół niego. Nie opuści swej głowy na tle, lecz dumny będzie, że wyniesiony, Z dumą poniesie swą koronę, na tle Sztandaru poprzez historię kraju, który podparty wspólnym ramieniem, pójdzie w świat pewnie i z przekonaniem. Poniesie Sztandar wiary i pokoju, z odwagą i siłą idąc przed siebie i z czystym sercem weźmie  w dłonie drzewce Sztandaru swojego... Tak czyniąc wszem i wobec honory,  a inni podążą jego śladem i będą śpiewać jednym tonem, niech nam Polska po wsze czasy żyje..            

Jesteś człowiekiem- bratem, siostrą, masz rodzinę, kochasz ją, kochasz życie w pokoju, w zgodzie, to wiesz, jak je chronić za wszelką cenę i wszystko zrobisz, bo wiesz, jak ważny jest twój świat i wszystko na nim. Nawet gdy jesteś sam pośród wielu i czujesz się samotnym wilkiem, to jednak starasz się jak możesz i szukasz sposobu, by czuć się silnym. Poczuć to coś, co ci udowodni, że warto żyć i cieszyć się życiem. I chociaż dbasz o własne sprawy, to wiesz, jak ważny jest każdy obok, bo czujesz to jako żeś człowiek. Czujesz ten wspólny posmak życia, raz słodki, gorzki, nijaki czasami i płyniesz po falach jego przeróżnych, bo jesteś w nurcie, jaki ci pisany. Wiesz, boś jest człowiek, że świat jest wspólny, choć różne są oblicza jego, znasz też reguły, które nim rządzą i strasz się sprostać im, gdy dłoń i serce masz otwarte na nie. Gdy łamiesz je, życie podobnie może cię złamać, odwrócić się do ciebie plecami i znajdziesz się na gruncie nieznanym. Taka s...

„Dlaczego zamartwiacie się i niepokoicie? Zostawcie Mi troskę o wasze sprawy, a wszystko się uspokoi. Zaprawdę powiadam wam, że każdy akt prawdziwego, ślepego i całkowitego oddania się Mnie rozwiązuje trudne sytuacje. Oddanie się Mnie nie oznacza zadręczania się, wzburzenia, rozpaczania, a później kierowania do Mnie modlitwy pełnej niepokoju, abym podążał za wami.  Oddanie się, oznacza zamianę niepokoju na modlitwę. Oddanie się oznacza spokojne zamknięcie oczu duszy, odwrócenie myśli od udręki i poddanie się Mnie, bo tylko dzięki Mnie poczujecie się jak dziecko uśpione w objęciach matki, gdy pozwolicie, abym mógł przenieść was na drugi brzeg. To co wami wstrząsa, co was boli bezgranicznie te wasze wątpliwości, wasze przemyślenia, wasze  niepokoje i chęć przedsięwzięcia odpowiednich kroków za wszelką cenę, aby zapobiec temu, co was trapi. Czegóż nie dokonuję, gdy dusza, tak w potrzebach duchowych jak i materialnych, zwraca się do Mnie, patrzy na Mnie mówiąc: „Zajmij się tym TY...

Kartka Oczy błękitu płoną gwiazdami, lecącymi z nieba, by spełniać życzenia, co błyszczą wśród kroków i trawy, miedzy płatkami wschodzą i źdźbła każdego. Mienią uśmiechem na twarzy, który promieniując, dociera i ogrzewa dłonie, a one ciepłe się stają, dzieląc przyjaźnie wśród innych dłoni. W tym celu zdobione tysiącami świateł, między słowami odnajdują drogę, tak bliską do serca każdego, by spełniały się świąteczne i codzienne życzenia. Zawsze w cenie Tak ulotne myśli się wplątały, miedzy wiatrem, a z nieba promienie, by z nich kiedyś poskładać na stałe, to, co w sercu na zawsze wspomnieniem. Z wiatrem każdym siląc się w zawodach, by pogłębić, co zbyt płytkie jeszcze i polecieć jego śladem wszędzie, by po drodze spotkać własne szczęście. Lecieć wśród grzyw i talentu kopyt, słuchać głosu ziemi i jej echa, które leci po całej przestrzeni, ulatując prawie aż do nieba. Lecąc, prosi o spojrzenie tego, co wygląda zza obłoku właśnie i rozdaje nocne oś...

W porywach Cóż kropla może poza nieboskłonem do którego przytulić się pragnie i zostać na zawsze... Cóż na brzegu porzucona pocznie... Wyschnie od promienia, który ją wchłonie, oślepi bezwolnie. Czasem wiatr ją przygarnie i poniesie dalej, a ona w drodze zamieni się w wiele kropel drobnych, rozpryśnie w miliony, rozświeci nimi, by już nie schnąć dłużej na brzegu samotnie. Roztańczy barwami tęczy, pośród światła na błękicie nieba, popłynie obłokiem białym i nigdy deszczem nie spadnie, by się ponownie nie znaleźć w upale. W zamkniętym jeziorze kropel, jak ona samotnych, podobnych do siebie nawzajem, lecz zarazem innych, gdy jedne z prawej, drugie z lewej strony lub środek dzielą między sobą sennie, zależnie od pory i pogody chwiejnej. Są też bardziej zwarte, które w głębi płyną, piasek je filtruje według własnej woli lub te na powierzchni z burzą się zmagają, w porywach wiatru w zawodach ścigają. Jest wiele podobnych, a ...

Ze szczęściem jest podobnie jak np. z pokarmem, którym możemy nasycić się tylko na określony czas, po którym znów odczuwamy pragnienie.  Z tego wynika, że dopóki żyjemy w świecie materialnym, nasze pragnienia nie są, czy nie mogą być zaspokojone.  To, co spożywamy i to, co jest materialne ( poniekąd również nasze szczęście, które odczuwamy poprzez posiadanie ) jest zniszczalne, dlatego wciąż potrzebujemy nowego.  Jedynie to, co duchowe trwa wiecznie, więc gdy nasze życie będzie w pełni duchowe, nie będziemy więcej pragnąć, bo posiądziemy pełnię szczęścia. Nie ważne co masz lecz ważne byś cieszył się z tego i w pogoni za tym co nieosiągalne nie stracił wszystkiego. Każdy sam pracuje na swe doświadczenie... Ważny jest umiar we wszystkim, by nie zakłócać harmonii zbędnym nadmiarem, troską o niego, nieustanną gonitwą, walką o trofeum. Nadmiar, który nie jesteśmy w stanie spożytkować, ulega zniszczeniu. Ważny jest podział (ważniejszy dla dawcy niż biorcy ). ...

Bóg jest doskonały, dlatego wszystko, co stworzył, jest doskonałe. Człowiek też jest doskonały i na pewno kiedyś przekona się o tym. W życiu doczesnym jest bombardowany czymś, co nazywamy grzechem. Po to otrzymał dar wolnego wyboru, aby wybrał według własnego uznania i zrozumiał co dobre, co złe.  Czas miniony już nie wróci, lecz czas przyszły może być lepszy dzięki doświadczeniu, które uczy. Szczęście to wiara w drugiego człowieka i pewność, że nigdy nie zawiedzie. Moje marzenia oby były miłe Bogu i spełniły się w człowieku.

Natura jeszcze wczoraj- nic się nie stało dziś wiatr się burzy woda ogień natura nie walczy a nawołuje do opamiętania na tle jej człowiek niczym kropla mała w łączności z nią mocy nabiera i choć bez skrzydeł wielki duchem zawsze może wzbić się powyżej ciasnoty myśli słów czynów i już nie zwlekać a zrozumieć jaka przyczyna taki skutek mimo że ziemia wiele już zaznała co roku nową darzy nadzieją na nowo obradza w cierpliwości swojej ile jej starczy? Nie wiadomo Świat W dobie szybkich zmian, komputeryzacji świat się zadławił własnym postępem i dostał czkawki. Skutki są takie, jak widzimy, co nam sprzedają, co wmawiają, a w rzeczywistości tyle w nas jest, ile przyjmiemy do własnych serc. Kiedyś się okaże, na czym stoimy, czy płynnej trasie, czy ruchomych piaskach, gdy usłyszymy głos wołający na pustyni, który nam wskaże klucz do zagadki. W wielkim świecie toczy się gra na żywym organizmie. Kwitnie ...

Świat Moja świadomość ode mnie zależy,   to, co na zewnątrz nie może jej zmienić, nawet jak mnie siłą zniewoli, mój świat wewnętrzny będzie istniał według mojej woli. Mój świat jest we mnie: myśli, uczucia, wszystko, co mnie buduje wewnętrznie i to, co wychodzi na zewnątrz: słowem,   uczuciem, czynem.   To, co dopuszczam do siebie z zewnętrznego świata, czym łączę się z innymi,   z czym identyfikuję.   Chociaż   niewielki,   dla   mnie   najważniejszy, bo najbardziej znany. I, mimo że jestem w nim zupełnie sama, pośród wielu innych z zewnętrznego świata,   to Bóg przenika cały. Gdy   przyjmę Go do serca, nie będę już sama, bo On go wypełni pełnią swego świata. Wszystko, co z zewnątrz dociera do mnie, jest na tyle ważne, na ile to przyjmę, lecz najważniejszy jest fakt ten wspaniały, że   własnego świata nikt mi nie odbierze, nikt   nie zniszczy, nie zdominuje, gdy na to się nie ...