TU I TERAZ – Emka: Blog literacki. Wiersze o życiu i emocjach.

Świat Moja świadomość ode mnie zależy,   to, co na zewnątrz nie może jej zmienić, nawet jak mnie siłą zniewoli, mój świat wewnętrzny będzie istniał według mojej woli. Mój świat jest we mnie: myśli, uczucia, wszystko, co mnie buduje wewnętrznie i to, co wychodzi na zewnątrz: słowem,   uczuciem, czynem.   To, co dopuszczam do siebie z zewnętrznego świata, czym łączę się z innymi,   z czym identyfikuję.   Chociaż   niewielki,   dla   mnie   najważniejszy, bo najbardziej znany. I, mimo że jestem w nim zupełnie sama, pośród wielu innych z zewnętrznego świata,   to Bóg przenika cały. Gdy   przyjmę Go do serca, nie będę już sama, bo On go wypełni pełnią swego świata. Wszystko, co z zewnątrz dociera do mnie, jest na tyle ważne, na ile to przyjmę, lecz najważniejszy jest fakt ten wspaniały, że   własnego świata nikt mi nie odbierze, nikt   nie zniszczy, nie zdominuje, gdy na to się nie ...

Głuchy na prawdę jest jej pozbawiony, prawda nieraz boli, ale też leczy, pozwala się odnaleźć, gdy zależy nam na niej. Chory potrzebuje lekarza, zagubiony odnalezienia, pomocy, leku na rany, który leczy serce i dusze. Przychodzisz, aby odnaleźć zagubione serce, przemawiasz i odbudowujesz na nowo. Nie stawiasz krzyża na penitenta, a pomagasz nieść. W najtrudniejszych chwilach bierzesz na ramiona.

Żywa wiara jest jak rzeka, która wciąż płynie i obmywa, co napotka na drodze, a jej przebieg zależy od natury (wzajemnego oddziaływania), którą przenika,  uczuć, które w niej wywołuje. Raz bywa burzliwa, innym razem  spokojna  i cicha. To  wraca, to  gna przed siebie,  wysycha, lub wylewa poza brzegi,  lecz wciąż podąża do celu, będąc linią  życia. Nie pozwala osiąść na laurach, a o każdej porze dnia i nocy dopinguje do działania, które prowadzi ścieżką nie na skróty a ścieżka określoną, świadomą  i pewną. I choć bywa naznaczona trudem, znojem, cierpieniem prowadzi ku dobremu celu. Nadzieja połączona ściśle z wiarą określa i nadaje sens, darzy energią, siłą wytrwałą i wypełnia nią. Daje bodziec, by iść w kierunku, który  serce wskazuje,  światło nadziei przyświeca i nie pozwala  zejść na bezdroża, gdzie  cień  pada  i myli kierunek.  Miłość, która z wiary i nadziei wynika, nie ustaje nigdy, gdy braknie jej...