TU I TERAZ – Emka: Blog literacki. Wiersze o życiu i emocjach.

Nie można poczuć się prawdziwie szczęśliwym, gdy szuka się tylko własnego szczęścia, ogranicza  do własnych  celów, pragnień, dążeń.  Ile  innym się  podaruje, hojniej i pełniej obdarzy, tyle więcej w  sobie  nagromadzi  i w sobie odczuje.  Szczęście można czerpać  ze szczęścia innych i cieszyć  nim wspólnie. Ono, podobnie jak każde dobro przymnaża się wraz z podziałem.  Życie nie składa się z wielkich wyrzeczeń, drakońskich wyczynów, trudów ponad miarę, lecz z drobnych chwil, słów, czynów,  które rzutują na całe. Buduje się z  każdą chwilą, staraniem i równoważy, lub przeważa w którąś stronę, która decyduje  o kolejnych chwilach, dniach, latach,  przyszłości, jaka powstaje  na  bazie chwil minionych.

Myślę, że każdy czegoś poszukuje w swym życiu. Nie wystarczą rzeczy, które nas otaczają. Zapewne dużo znaczą ludzie, a nawet często to oni są najważniejsi w naszym życiu doczesnym, nawiasem mówiąc w moim są najważniejsi. Ale jest też to coś w sercu, w głowie, co nie pozwala zaprzestać na tym, co jest widoczne, namacalne. Potrzebne jest jeszcze coś, co nas wzywa, nawołuje, byśmy nie zaprzestali na tym, nie stali w miejscu, a szli wciąż do przodu i szukali — piękna, dobra, szczęścia poza tym co widoczne. Myślę, że to coś (piękno, dobro, szczecie…) jest bardzo blisko, nie koniecznie musimy objechać pół świata, nie koniecznie musimy podróżować, opuścić swych bliskich, tak przecież potrzebnych nam do życia. Może wystarczy zajrzeć głęboko w samego siebie, w innych obok nas, w świat, który jest blisko nas "nasz świat i nie tylko, ten mały, w którym sami się obracamy', a ten wielki, który zagłada do nas okiem obiektywu i już nie musimy wychodzić mu naprzeciw, bo to on do nas prz...