Świat duchowy

Świat

Moja świadomość ode mnie zależy,  

to, co na zewnątrz nie może jej zmienić,

nawet jak mnie siłą zniewoli,

mój świat wewnętrzny będzie istniał według mojej woli.

Mój świat jest we mnie: myśli, uczucia, wszystko,

co mnie buduje wewnętrznie

i to, co wychodzi na zewnątrz: słowem,  uczuciem, czynem.  

To, co dopuszczam do siebie z zewnętrznego świata,

czym łączę się z innymi,  z czym identyfikuję. 

Chociaż  niewielki,  dla  mnie  najważniejszy,

bo najbardziej znany. I, mimo że jestem w nim zupełnie sama,

pośród wielu innych z zewnętrznego świata,  

to Bóg przenika cały. Gdy  przyjmę Go do serca,

nie będę już sama, bo On go wypełni pełnią swego świata.

Wszystko, co z zewnątrz dociera do mnie, jest na tyle ważne,

na ile to przyjmę, lecz najważniejszy jest fakt ten wspaniały,

że  własnego świata nikt mi nie odbierze,

nikt  nie zniszczy, nie zdominuje, gdy na to się nie zgodzę. 

Tylko ja mam nad nim daną władzę pełną

i mogę go  wypełniać, budować i zmieniać

wedle woli swojej i przyjąć do niego komu wejść pozwolę.