Na ratunek

Jesteś człowiekiem- bratem, siostrą, masz rodzinę, kochasz ją, kochasz życie w pokoju, w zgodzie, to wiesz, jak je chronić za wszelką cenę i wszystko zrobisz, bo wiesz, jak ważny jest twój świat i wszystko na nim.

Nawet gdy jesteś sam pośród wielu
i czujesz się samotnym wilkiem,
to jednak starasz się jak możesz
i szukasz sposobu, by czuć się silnym.

Poczuć to coś, co ci udowodni,
że warto żyć i cieszyć się życiem.

I chociaż dbasz o własne sprawy,
to wiesz, jak ważny jest każdy obok,
bo czujesz to jako żeś człowiek.

Czujesz ten wspólny posmak życia,
raz słodki, gorzki, nijaki czasami
i płyniesz po falach jego przeróżnych,
bo jesteś w nurcie, jaki ci pisany.

Wiesz, boś jest człowiek, że świat jest wspólny,
choć różne są oblicza jego,
znasz też reguły, które nim rządzą
i strasz się sprostać im,
gdy dłoń i serce masz otwarte na nie.

Gdy łamiesz je, życie podobnie może cię złamać,
odwrócić się do ciebie plecami
i znajdziesz się na gruncie nieznanym.

Taka sprawiedliwość nienapisana...

Czujesz ten rytm, ciągły poszum, ruch,
widzisz jak życie płynie wokół ciebie
i pośród wielu znajdujesz się, niczym 

na jednym wspólnym okręcie.

Choć nie wiesz, gdzie poniesie cię,
czy się odnajdziesz na pięknym lądzie,
czy pośród głębin i odmętów,
to każde stworzenie ważne jest,
te wokół ciebie i te obok,
niczym w symbiozie, bliskie być może.

Gdy jesteś potężny, silniejszy od innych,
nie zmarnuj tej mocy,
lecz nieś ją w sobie, buduj się nią.

Oddając innym buduj skarby w sobie
i nieś je w sercu, dłoniach i dziel,
byś się nie ugiął pod ich ciężarem,
lecz niech twe serce będzie szczerozłote
dla tych maleńkich, biednych istot,
które nie mają siły wyrosnąć.

Nie mają czasem nawet skrawka ziemi,
wyrwane z niej, zniewolone,
w tęsknocie czekają na promyk nadziei.

Tak wielki jest świat a taki mały,
można go zwiedzić, zobaczyć, poznać i zrozumieć,
oddać mu co najlepsze w sobie,
by wybudować jeszcze piękniejsze.

---------
Być człowiekiem to nieustające zadanie do wykonania, które nam podpowiada nasza świadomość, nasza podświadomość, nasza codzienność i wiele innych czynników. Z tego wynika, że być człowiekiem to coś więcej niż możemy objąć rozumem, to różnorodność na naszej drodze, naszej egzystencji. Nieustająca praca i ciąg jej tu i teraz
oraz ciąg dalszy, o ile wierzymy w życie po życiu, tj. w pełnię życia, które jest naszym przeznaczeniem.

Trudności, które się nawarstwiają, można pokonać,  odmawiając różaniec. 

cdn