Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlanie postów z październik, 2022

W ciszy

Zaduma otacza z różnych stron, historii ubranej własnymi myślami. Myśli zamieniają się w potok, nasiąknięty światłem z płonących świec. Jest tak cicho, a każde słowo  wpisuje się w ciszę, wypełnia.  Zasnąć w niej, otulony niczym kołdrą, w cieple jej.. Czy zasnąć? Nadzieja nie płacze i choćby każde słowo było ociężałe od łez, to wraz z nadzieją uśmiech się rodzi i wiara w spotkanie.

Jesiennie

Anioł pocieszenia

Dla Ciebie Gdy dziś ci smutek zagląda w oczy i bliska jesteś płaczu, to bądź świadoma, że minie smutek i nastąpi pokój. I choć dziś trud cię przygniata do ziemi, wiedz, że nad tobą jest gwiazda pokoju i czuwa Anioł pocieszenia, co niesie z sobą światło nadziei. Codziennie puka o poranku, wskazuje najlepszą dla ciebie ścieżkę, którą wydeptać możesz krok po kroku, by miłość i pokój prosto z twego serca rozprzestrzeniał się po ziemi- na innych wokół. Choć dziś twe serce łzy smutne roni, pamiętaj — nie jesteś sama, Anioł pocieszenia przy tobie stoi, by wspierać cię na ścieżce twojej. Twe serce chroni przed niepokojem- myśl dobrą zsyła, która oświeca i uspokaja, rozpala serce, rozjaśnia oczy, by radość wypełniła twoje życie, miłość, którą przyjmiesz do serca, aż nastąpi pokój. W poszukiwaniu istotne jest aby nie zgubić odnalezionego.

Znaki miłości

Światłem na ścieżce się mieni, otwiera oczy i uświadamia co dobre, co złe i woła do siebie - nie bój się człowiecze, ja tak bardzo kocham cię. Miłość jest porankiem, jasnym dniem, szczęściem, które idzie, nadchodzi co dzień i zbliża się stale, aż obejmie swym sercem i pozostanie. Miłość jest i woła każdego do siebie, czeka cierpliwie, by otworzył drzwi serca swojego i przy niej jak dziecko w ramionach matki nie bał niczego. Lecz miłość nie zmusza, nie zniewala, każdy może ją przyjąć, posłuchać, porozmawiać lub odłożyć spotkanie na inny dzień, gdy naprawdę zapragnie jej Z Serca Na nic staranie z dala od miejsca, gdzie serce ma swój przystanek, na nic myśl podjęta, gdy nie kieruje się w owe miejsce. Z niego może czerpać i nie odczuwać zmęczenia, z nim dotrzeć wszędzie. Poza nim brak punktu zaczepienia, i sił niedostatek. Serce kolebką dla dziecka najbliższą, najdelikatniejszą, miłości i dobra pełną. Jezus własnym świadectwem ukazał wszelkie wartości, kolebkę naro...

Tryptyk

Do Serca Matki W przydrożnej kapliczce płynie modlitwa cicha, to się wznosi wysoko, to w głębi przycicha. Las przyłącza się do niej, nuci wspólną melodię, niesie każde jej słowo wdzięczności i prośbę. Do Ciebie dociera i ta najcichsza, co w sercu ukryta, Tobie jest najbliższa. Do Matki Różańcowej Tyś Matką nam, gdy z narodzeniem Syna odradzasz nas w Bogu, niestrudzonym w boju o Swe dzieci rycerzem. Tyś zasłużona na ziemi i w niebie, a Twym orężem święty różaniec z kruszcu najcenniejszego. Poprzez pokolenia niesiesz Swe przesłanie, otaczasz nim całą ziemię w orędziu o pojednanie. Nieustająco pełnisz Swe posłannictwo i żywym świecisz dowodem nierozerwalnej więzi człowieka z Bogiem. Matce Koronka z różańcem w Twoich dłoniach białych, ozdobą z paciorków drewnianych. I choć skromnych, bliskich Twemu Sercu, gdy w modlitwie, wśród dróżek Golgoty w boleści tulonych. U stóp krzyża stałaś i nadal, z każdą matką stoisz, która cierpi i martwi o dzieci swoje. W Twych dłoniach delikatnych jes...

Kult powierzchowności

Nic samo nie powstaje, a zbiera się stopniowo, tworzy obszar, stan, daną rzecz i rośnie w miarę postępowania. Tworzy świat lepszy lub gorszy, zależny od uczuć, chęci, które go uzupełniają. Czasem tworzy chroniczną chudość, zagłusza troskę o dany fakt, zmienia postać rzeczy, chwieje na niepewnych nogach, obolałym kręgosłupie, gdy popada w całkowity nieład. I cząstka po cząstce, skutek za skutkiem, rozrasta się niepostrzeżenie i już nie sposób przejść obojętnie. Najłatwiej zabetonować, utwardzić, wbić pale, gdy braknie pomysłu co dalej. I choć najłatwiej, lecz czy najlepiej, gdy nic się nie wiąże poza węzłem jednym, drugim, trzecim, a sprawa jedna za drugą pada, nim pojmie i zrozumie, w czym sęk, by węzły się więcej nie tworzyły. Niełatwo odbić od krawężnika, wyprostować plecy i iść, gdy sam krawężnik na wprost twarzy jest. Łatwiej zabetonować myśl, płuca, serce, niż podjąć walkę o skrawek nieba i z twarzą prosto w nie celować, gdy każdy walczy o coś innego i wszystko wo...