Można coś przyjąć za dobrą monetę, odpowiedni moment, można odłożyć na trochę, na potem, na dalszy etap, na dno szuflady. Można na żywo relacjonować: na forum, na niby, naprawdę, cieszyć się wszystkim na dobre, na złe lub nieco mniej, lecz zawsze. Można tak wiele, aż się nie mieści w żadnym przedziale, rzędzie, urzędzie, we śnie, na jawie, czasem wystaje poza krawędzie i dzień dzisiejszy, czasem przechodzi na kolejny i jeszcze dalej, plan odleglejszy. Na kiedyś, na potem, gdy czas pozwoli, potrzeba się znajdzie, by wrócić z powrotem ku temu, co było całkiem zwyczajne. Można zapomnieć z czasem, jak w międzyczasie coś ważniejszego wydarzy się, na żywo, na teraz, na później, na niby i całkiem realnie. Można wszystko, co warte było i w danej jest chwili, by tym sposobem, w widocznym już dziele poskładać, zainwestować lub zmieszać do cna, czy trochę mniej, niemniej oficjalnie. Można odsunąć, odtrącić, zapomnieć, co wczoraj było nadzwyczajne lub całkiem, całkiem, niczego sobie....