TU I TERAZ – Emka: Blog literacki. Wiersze o życiu i emocjach.

Śpiew natury Cała natura niesie pieśń dzisiaj,  a wiatr jej wirtuozem jest, nuci ją wśród gałęzi, wśród liści  spadających z drzew. Rozrzuca nuty w takt melodii,  szeleści nimi wśród pnączy i traw, mieni się, goni po ścieżkach i polach,  stroi w szaty w kolorach jej. Niesie pieśń w świat,  w przeróżnych barwach i odcieniach, najlżejsze wydobywając z siebie tony,  by nie zakłócić pieśni starej,  która z przyrodą gra w harmonii. Szemrze więc tylko, wzdycha leciutko,  w każdy zakamarek wdmuchuje i wtłacza, kręci się, kręci jak baletnica,  lub ciche strofy nowe układa. Wśród fal unosi, niesie westchnienie, wśród trzcin się plącze i płynie po rzece, czerpiąc z niej nowe natchnienie. Jako wirtuoz ziemi całej,  zagrzewa, zachęca ją do śpiewu. Śpiewa więc z nim zielony las,  kołysze w takt każde drzewo  i wszelki krzak szeleści z nią  i kręci wokół niego. Śpiewa ją sad, śpiewa ją gaj ,  nuci ją każdy skrawek ziemi,  włąc...

„Czytam i zapominam o stresie” Takie zdanie przeczytałam na łamach internetu i zgadzam się z tym stwierdzeniem, na mnie to działa. A jak na Was ? Myślę, że jest to ciekawy temat, jak pozbyć się stresu. Co uspakaja, co jest dobrą odskocznią, by zapomnieć o problemach dnia codziennego, bo każdy może mieć swój dobry, własny i wypróbowany sposób na stres. Myślę, że wiele jest takich alternatyw, np. mogą to być zajęcia sportowe, spacer, czytanie, rozmowa, u mnie dochodzi jeszcze pisanie. Stąd moje powyższe pytanie. Wiem, wiem, nie każdy lubi pisać, odpowiadać na pytania, ale dla mnie to bardzo ważne i pomocne, bo każda rozmowa czegoś uczy, uświadamia, wspiera, rozwija. Rozmowa obecnie już nie tylko w realu (co jest zawsze bardzo ważne i inspirujące), ale też w internecie. Dlatego zapraszam do rozmowy, a jak ktoś podejmie się tego wątku, będę zdopingowana, by np. pisać tu nadal i oczywiście rozmawiać.   Rozmowa może być prowadzona poprzez pisanie, gdy ktoś przyłączy się, wyraz...

Och jakie to dziwne jakie oklepane stare i niepewne a jednak kochane och jakie dziwne, jakie zadufane och jak upragnione w siebie zapatrzone och ach Dotknąć można poznać trzeba i odnaleźć co minęło zapomniane lub wyrzucić i zapomnieć gdy zginęło niepoznane

W POKOJU Życie oknem bywa, oczekiwaniem na świat, który wstając o świcie, opływa pokojem. Niebo połyskuje barwami, od których oczy nabierają blasku, usta przyjmują wraz z uśmiechem, łagodnością dłoni. Rześkie powietrze, oddech przejrzysty otacza ciepłym muśnięciem fotel, filiżankę mleka, pokój tak ważny teraz przenika spojrzeniem poranka, napełnia światłem przebudzenia. Gdy zatrzyma się w oczach, błysk zostanie na cały dzień, aż każdy cień znikanie, a na jego miejsce powstanie nadzieja, z każdym oddechem zebranym w jedno znaczenie istnienia w świecie pokoju .

Świat przychylnym spojrzeniem zerknął na  białą kartkę. Dokąd tak pędzisz- spytał bladą literę zaczepianą na powiece zamyślenia .   Spieszę, by zebrać poranną rosę i napoić nią przyszłe myśli, by bogatą treścią płynęły poprzez wirtualny organizm . Och nie, tylko nie to, zapchasz moje wnętrze, czym zasłużyłem -zawołał skrzat , rozdając rozkład dnia własnych upodobań.   Dobrze mój drogi, zejdę na ziemię i odmienię myśli na zabawne, wierszowane natchnieniem rozbudzonych zmysłów.   Albo pomniejsze je, by fruwały poprzez twój wewnętrzny świat i nie zapychały dziur twej wielkiej egzystencji, na tronie wirtualnych upodobań. Pokój na tej małej wyspie niech kwitnie w zaciszu ..  

https://ridero.eu/pl/books/zycie_zatacza_kolo/

Koleje losu płyną między falami czasu. Nieraz ja sna kropla błyśnie, przemknie pomiędzy bruzdami, w poszukiwaniu słońca. Niebo rozpogadza się na tę chwilę, jakby dobry Anioł zgarniał ciemne chmury, otaczając dzieci ramieniem.   Zakłada im skrzydła szczęścia, a białe obłoki płyną po błękicie, rozjaśniając cały dzień. Pośród czasu W oknach zapalają się światła, to mgłą zachodzą, chwilą zaszłą za brzeg i horyzont, na czas następnego przypływu. Z czasem następują różne okoliczności, ciągną się cyklicznie, w zależności od ilości wydarzeń. Gdy następuje cisza, przenika poprzez fragmenty powietrza, pośród różnic mniejszych lub większych, rachunku prawdopodobieństwa i rośnie opowieść na miarę spojrzenia. Płynie ł odzią , lub podąża pieszo, raz w górę, raz w dół przyspiesza, by mimo trudności, lepszą określić się miarą, niesie ciężar warty ciężaru. W płynnym ruchu przenika poprzez chwile, wśród labiryntu splątanych brzegów i fal, szuka korytar...

Ziemia ojczysta Tu dom rodzinny i skrawek nieba, Matka i Ojciec w chacie ubogiej, łan zboża, by nie brakło chleba, gołąb na niebie, to ojczysta ziemia, co Polską się zowie. Okrąg tej ziemi, tak znajomy przecież i serce otwarte na polską mowę. Tu jesteś ty — mój kochany bracie, oddany, pomocny w każdej potrzebie. Razem idziemy, modląc się w pochodzie o wolną ojczyznę, która jest jedyną, która, jak matka karmi i poi, zawsze gotowa, by przychylić nieba dzieciom swoim, jak ojciec , który ojczyznę obroni, gdy zajdzie potrzeba . Gołąbek pokoju Polska — tu nasz czas, ciąg życia, nasza droga Ojczyzna. Stad płynie nasze przesłanie z nadzieją na lepszy świat, pojednanie. W połączeniu niesiemy Sztandar Pokoju z orłem w koronie . Nasze dłonie dłonią w dłoń splecione, na ustach śpiew -niech nam Polska wolna żyje i rozwija się wzdłuż i wszerz. Idziemy poprzez życie, podziwiając piękno polskiej ziemi , dzięki staraniom dobrych intencji, uprawianej wspólny...