Przejdź do głównej zawartości

Posty

Wyświetlanie postów z maj, 2026

W pogoni

Świat biegnie w poszukiwaniu szczęścia   i gubi je pośród tysiąca spraw,  tych, którzy wciąż po cichu wierzą, że ktoś podaruje im miłość, wskaże cel. Czekają w tłumie podobnych sobie i krzyczą bezgłośnie w ciszy swych serc, lecz świat w swej pogoni ma uszy otwarte na inny dźwięk. By znaleźć odwagę potrzebną do życia, kryją tęsknotę pod maską niemocy. Malują twarze z cichą nadzieją, że pod makijażem ukryją smutek. Szukają sposobu, by zaistnieć, szukają bliskości, ciepła, dotyku, a gdy go nie ma — znaczą swe ciała, kolczykują, doklejają rzęsy i już nie wiedzą, co czują. Nie wiedzą, dlaczego nawet najbliżsi ich ignorują, gdy w swej pogoni zapominają, że są blisko siebie, a wciąż coraz dalej. Może ktoś spojrzy głęboko w oczy, pokocha, przytuli, po prostu zrozumie, po co te maski, tatuaże, zmiany? A oni chcą tylko nie zginąć w tłumie. Szukają miłości w oczach innych, lecz taka zmiana od tych oddala, którzy uciekają od sztucznych masek, spod których nie wid...

Skarbiec

Każdy ma w sobie skarbiec ukryty, z którego może czerpać do woli -bogactwo myśli, słowa, uśmiechu i chęci szczerych. Każde dobre słowo ma wartość, każde zdanie treść, każdy uśmiech miły jest. Każdy może odkryć dar w sobie, darząc nim innych obdarzać też siebie, upiększać świat wokół i w sobie piękniejszy budować. Od chęci zależy, jak korzysta z daru, czy dba o niego i pielęgnuje, a on rozrasta się i rozwija, czy zapomina o nim i zaniedbuje. Każdy jest bogaty tym, co w sobie posiada i innych obdarza, a widząc uśmiech i zadowolenie, sam radość odczuwa. Uśmiech promieniuje od środka na zewnątrz, rozjaśnia twarz i otoczenie, poprawia nastrój, darzy pokojem, roztacza jasne światło nadziei na dobry dzień i pogodne życie. Gdy czasem smutek zajrzy w oczy, złapie za serce, troska przygniecie, łzy obfite popłyną, uśmiech, co w sercu ma miejsce stałe, osuszy je, smutki rozwieje i zajaśnieje, jak słońce na niebie, nosząc z sobą pokój i nadzieję

Pod nieba kopułą

Co było - minęło, lecz wciąż się powtarza, ten sam lęk, ta sama nadzieja, w innych godzinach, w innych twarzach, tak samo wraca i mija, jak ze starego i nowego kalendarza. Czas płynie naprzód, a świat zawraca, jakby sens życia grał wciąż na tych samych strunach. Mimo upływu lat, nowych zdarzeń, słońce jak dawniej rozjaśnia poranki, ptaki zaczynają dzień od śpiewu, a człowiek od poszukiwania szczęścia. Jak dziś, tak wczoraj, czy przed stuleciem zmieniają się maski, marzenia, stroje, lecz serce się nie zmienia oraz pytania, rozmowy, nastroje i świata strony. Wszystko się kręci dookoła, wszystko się zmienia i nic się nie zmienia, tylko czas płynie bez zmiany. Dzisiaj, czy wczoraj, jak przed wiekami, czy za sto lat, nie dziwne więc, że tyle się dzieje, choć tak niewiele się zmienia. Młody dorasta, stary odchodzi, dzieci, co dzień się rodzą i idą tą samą drogą – uczą się życia, czekając na czas, który nadejdzie, by odejść w nieznane, jak inni odchodzą. Życie jest po to, by je zrozumieć, odd...