Dajesz nam, Panie, tak wiele, że w tej obfitości się gubimy i nie zauważamy jej wokół siebie. W powszechnym chlebie, w bliskości z innymi, w cieple poranka i w bieli zimy. Dajesz nam ziemię pełną bogactwa, świeże powietrze i czyste dłonie, co mają moc czynienia dobra. Dajesz nam nogi, by prowadziły do dobrego celu, rozum, byśmy pojęli moc Twej miłości, serca, by się w miłości zatraciły. Jesteśmy bogaci, lecz biedni zarazem, bo mamy wszystko, a więcej szukamy. Brakuje nam miłości, mądrości, pokoju, bo mimo że dałeś nam te dary, to gdzieś po drodze się z nimi mijamy. Brakuje nam mądrości, by dostrzec dobro, które mamy, Brakuje nam miłości, by kochać siebie nawzajem. Brakuje nam pokoju, by żyć w zgodzie w każdym miejscu ziemi. --- Słyszę Twój głos we własnym sercu, w tej małej, spokojnej chwili ciszy. Oddaje Ci dzisiaj moje pragnienia, abym z wdzięcznością przyjęła każdy Twój dar mojego istnienia. Proszę o wzrok, bym w codziennym chlebie dojrzała miłość, którą mi...