Tryptyk

Do Serca Matki


W przydrożnej kapliczce

płynie modlitwa cicha,

to się wznosi wysoko,

to w głębi przycicha.


Las przyłącza się do niej,

nuci wspólną melodię,

niesie każde jej słowo

wdzięczności i prośbę.


Do Ciebie dociera

i ta najcichsza,

co w sercu ukryta,

Tobie jest najbliższa.


Do Matki Różańcowej

Tyś Matką nam,

gdy z narodzeniem Syna

odradzasz nas w Bogu,

niestrudzonym w boju

o Swe dzieci rycerzem.


Tyś zasłużona na ziemi

i w niebie, a Twym

orężem święty różaniec

z kruszcu najcenniejszego.


Poprzez pokolenia

niesiesz Swe przesłanie,

otaczasz nim całą ziemię

w orędziu o pojednanie.


Nieustająco pełnisz

Swe posłannictwo

i żywym świecisz dowodem

nierozerwalnej więzi

człowieka z Bogiem.


Matce


Koronka z różańcem w Twoich dłoniach białych,

ozdobą z paciorków drewnianych.


I choć skromnych,

bliskich Twemu Sercu,

gdy w modlitwie,

wśród dróżek Golgoty

w boleści tulonych.


U stóp krzyża stałaś i nadal,

z każdą matką stoisz,

która cierpi i martwi

o dzieci swoje.


W Twych dłoniach delikatnych

jest różaniec ciężki,

który tyle łez już przyjął,

tyle westchnień, tyle cierpień.


Wciąż z nim pielgrzymujesz

w miłości matczynej,

z oddaniem kierujesz

ku Górze Świetlanej.


I choć trudny

zda się pierwszy krok,

przy Twej pomocy

o wiele łatwiejszy

każdy kolejny.