Pragnienia

Stęsknieni biegniemy z wiatrem w kieszeni, 

deszczem skropieni, 

by szybciej odnaleźć

i wciąż  mijamy się po drodze.

 Biegniemy, by zaspokoić 

rosnące pragnienie, które w nas drzemie.
Zaspokojone znów się upomina
- nigdy o mnie nie zapominaj!

Pędzimy dalej na pełnym gazie
z pełnym bakiem rosnących pragnień,
codziennych wrażeń,
lecz one są szybsze i umykają

gdzieś po drodze.

 
Zawsze przed nami 

na przedniej szybie światłami mrugają,

w oczy świecą, w głowie dziurę wiercą, 

w kieszeni siedzą.
Wszędzie ich pełno w samochodzie,
w świetle, po ciemku i autostradzie.

Trzeba się od nich w końcu uwolnić,
by dalej nie gonić z nogą na gazie,
z pełnym bakiem pragnień, 

kolejnych wrażeń.

 
Gdy dobijemy do przystani
i zatrzymamy się na dłużej,
one się spełnią,

w myśli i w sercu miejsce odnajdą,
dając nadzieję na uwolnienie.