Ktoś porysował niebo nad nami
Zgasił latarnie na naszych ulicach
Lecz my jesteśmy wciąż tacy sami Blask w naszych oczach nie gaśnie
Bo wiemy że jesteśmy ważni na tej ziemi
Choć chłód wciska się pod powieki
Idziemy przed siebie krok za krokiem
Bo w sercach niesiemy iskrę nadziei
Która rozświetli każdy mrok przed nami
Niebo oblecze się w nową szatę
Rozedrze ciemność jasnym promieniem
Horyzont powoli się rozchyli
Gdy czas wybije nową godzinę.
Czy świat jest naszym domem?
Czy edukacja jest ważna?
Kto nadaje kierunki?
Komentarze
Prześlij komentarz
Komentarz mile widziany :)