Przejdź do głównej zawartości

Posty

Życie jest jak rwąca rzeka, raz płynie spokojne, raz burzy się, wije w swym obiegu, szuka wyjścia z zaułków, który je zniewala, Nieraz zatrzymuje się na moment, aby już za chwilę odnaleźć ujście i płynąc niewyczerpanie w swym niespokojnym biegu. Mija wszystko po drodze lub unosi własnym nurtem ku wielkiej niewiadomej i niewiedzy, co napotka w ciągu swoim.  Dokąd zmierza i co z sobą niesie, jest nieokreślone w czasie, lecz w zasięgu być może, gdy otworzy swe podwoje na wiedzę i jej nieskończoność, w połączeniu z wartościami, które je budują i uwalniają od niepokoju.
Na wszystko jest czas, który przychodzi i zmienia życie, które wciąż płynie zgodnie z nim, a w ciągu niego wciąż następują różne dni. Raz są pogodne, raz chłód przenika całokształt ich. Tak jak pogoda zmienna jest, pora roku i pora dnia, tak z biegiem czasu zmienia się życie i nowy  okres nastaje w nim . I choćby człowiek starał się bardzo, to nic nie może uczynić sam, bo nie on rządzi, a Bóg kieruje całym wszechświatem. Od niego zależą wszystkie dni, czas, pogoda, pora i my. Cieszmy się zatem, bo człowiek nie może rządzić sam światem.
https://ridero.eu/pl/books/czas_przebudzenia/freeText

W pokoju

Życie oknem bywa, oczekiwaniem na świat, który wstając o świcie, opływa pokojem. Niebo połyskuje barwami, od których oczy nabierają blasku, usta przyjmują wraz z uśmiechem, łagodnością dłoni. Rześkie powietrze, oddech przejrzysty otacza ciepłym muśnięciem fotel, filiżankę mleka, pokój tak ważny teraz przenika spojrzeniem poranka, napełnia światłem przebudzenia. Gdy zatrzyma się w oczach, błysk zostanie na cały dzień, aż każdy cień znikanie, a na jego miejsce powstanie nadzieja, z każdym oddechem zebranym w jedno znaczenie istnienia w świecie pokoju.

Sam wśród innych

Człowiek ma wiele do zrobienia, wiele możliwości, gdy zechce je w sobie rozeznać i nimi podążać w bliski i dalszy świat spraw własnych i wspólnych. Gdy jesteś sam wśród wielu podobnych, lecz własnych tylko myśli, sobie zrozumiałych i jasnych, to wiele możesz odkryć i wymyślić, Choć człowiek nie jest tak naprawdę sam, gdy wokół niego wiele osób i płynie od nich rzeka słów, nowych pomysłów, odkryć i losów. Pomimo to, nieraz sam z sobą próbuje pobyć, zrozumieć więcej, co nosi w sobie, we własnej wędrówce i własnym wnętrzu. Lecz nie da się pominąć tego, co wokół niego się dzieje, gdy tak naprawdę nie jest sam, więc światem się interesuje. Pragnie zrozumieć, dokładnie zdając sobie sprawę, że jest coś więcej niż codzienne życie i wie, że jest w nie wpisany sens, który kieruje światem, wszelkimi wartościami zawartymi w nim.   Wiele jest słów i wiedzy, która dociera do każdego, rwący jej potok płynie wciąż i zmienia również, co w głębi jego. Każde słowo ma siłę i wpływ, szcze...

Każdy stawia wieżę

Przyswaja, chłonie domowe ciepło i wychodzi stopniowo w świat, który rozciąga się wachlarzem i włącza w ciąg intratnych spraw. Z czasem poznaje blaski i cienie, zbiera z nich ile się da i sam dokłada z własnych zasobów, które wyniósł z rodzinnego domu. Nowe zazwyczaj ciekawe bywa, nieznane warto spróbować, przeżyć i poczuć, zaczerpnąć haust, chociażby tylko chwilowy. I nawet gdy zaboli w płucach, zbyt mocny i chłodniejszy, to uczy i pobudza,  potrzebę kolejnych, mocnych wrażeń. Z czasem coraz więcej poznaje i idzie coraz szybciej, pewniej, lub jedzie, a im dalej, tym sprawniej,  aż się unosi kurz spod kół. I pędzi na pełnych obrotach, w coraz większych i cięższych maszynach i już nie tylko kurz się unosi, lecz tworzą rozległe koleiny. Piesi, którzy idą wzdłuż, mimo zmęczenia i niepewności, mają szansę je ominąć i zdobyć własny szczyt. Budować wieżę świadomości, stawiać ją coraz wyżej, a każdy kolejny  metr , choć bywa ciężki do przebycia, ciesz...

Drzewo żywota

https://ridero.eu/pl/books/drzewo_zywota/

Równowaga

Wszystko we wszystkim znajduje odbicie. Głowa na czele i jej rola rządzić, lecz, mimo że ona mózgiem całości, to jednak nie najważniejsza. Cały organizm ważny niemniej od niej, bo cóż ona znaczy bez rąk, nóg, kręgosłupa, które dźwigają ciężar największy? Mimo że rozporządza rękoma, nogami i każdą inną częścią, to bez tych części nie jest w stanie wyżywić się, istnieć i rządzić. Choć w swej mądrości wiele mówi, wielkość jej jednak określa organizm, jego kondycja o niej świadczy. Chwała, gdy dobrze potrafi rządzić, by cały organizm był sprawny, zdrowy i współpracuje z nim zawczasu, nie dopuszczając do jego choroby. Zawczasu planuje, co będzie najlepsze i wybiera najmądrzejszy sposób, a przy tym ściśle współpracuje z sercem, które najważniejszą rolę w organizmie pełni.

Korowód uśmiechniętych serc

trwa ruch kręci się tłum marionetek muzycznych strun kręci się świat muzyka porusza korowód barw i kręci się w barwach codziennych spraw wystarczy pakt wystarczy takt i cała scena rusza w tan razem osobno nie ma znaczenia wystarczy chwila czas i chęć i rusza w tan kręci się świat w muzyczny takt uśmiechniętych serc tysiąca spraw i stają się lekkie niczym piórka w locie uskrzydlone na wietrze w uśmiechniętym świecie kręci się świat własnych chęci, dopóki trwa z wiedzą i prawdą o samym sobie we własnej grze w tanecznym  korowodzie pokrętnym ruchu strat