TU I TERAZ – Emka: Blog literacki. Wiersze o życiu i emocjach.

Natura jeszcze wczoraj- nic się nie stało dziś wiatr się burzy woda ogień natura nie walczy a nawołuje do opamiętania na tle jej człowiek niczym kropla mała w łączności z nią mocy nabiera i choć bez skrzydeł wielki duchem zawsze może wzbić się powyżej ciasnoty myśli słów czynów i już nie zwlekać a zrozumieć jaka przyczyna taki skutek mimo że ziemia wiele już zaznała co roku nową darzy nadzieją na nowo obradza w cierpliwości swojej ile jej starczy? Nie wiadomo Świat W dobie szybkich zmian, komputeryzacji świat się zadławił własnym postępem i dostał czkawki. Skutki są takie, jak widzimy, co nam sprzedają, co wmawiają, a w rzeczywistości tyle w nas jest, ile przyjmiemy do własnych serc. Kiedyś się okaże, na czym stoimy, czy płynnej trasie, czy ruchomych piaskach, gdy usłyszymy głos wołający na pustyni, który nam wskaże klucz do zagadki. W wielkim świecie toczy się gra na żywym organizmie. Kwitnie ...

Świat Moja świadomość ode mnie zależy,   to, co na zewnątrz nie może jej zmienić, nawet jak mnie siłą zniewoli, mój świat wewnętrzny będzie istniał według mojej woli. Mój świat jest we mnie: myśli, uczucia, wszystko, co mnie buduje wewnętrznie i to, co wychodzi na zewnątrz: słowem,   uczuciem, czynem.   To, co dopuszczam do siebie z zewnętrznego świata, czym łączę się z innymi,   z czym identyfikuję.   Chociaż   niewielki,   dla   mnie   najważniejszy, bo najbardziej znany. I, mimo że jestem w nim zupełnie sama, pośród wielu innych z zewnętrznego świata,   to Bóg przenika cały. Gdy   przyjmę Go do serca, nie będę już sama, bo On go wypełni pełnią swego świata. Wszystko, co z zewnątrz dociera do mnie, jest na tyle ważne, na ile to przyjmę, lecz najważniejszy jest fakt ten wspaniały, że   własnego świata nikt mi nie odbierze, nikt   nie zniszczy, nie zdominuje, gdy na to się nie ...

Głuchy na prawdę jest jej pozbawiony, prawda nieraz boli, ale też leczy, pozwala się odnaleźć, gdy zależy nam na niej. Chory potrzebuje lekarza, zagubiony odnalezienia, pomocy, leku na rany, który leczy serce i dusze. Przychodzisz, aby odnaleźć zagubione serce, przemawiasz i odbudowujesz na nowo. Nie stawiasz krzyża na penitenta, a pomagasz nieść. W najtrudniejszych chwilach bierzesz na ramiona.

Postscriptum Mój przyjaciel Tomek zawsze uchodził za chłopaka wolnego od jakichkolwiek problemów, czy zahamowań. Jego życie można by było porównać do białej karty zapisanej wyraźnym i czytelnym pismem. Nie było w nim nic ukrytego, zakonspirowanego, czy nieczytelnego / stąd takie moje skojarzenie /. W każdy razie tak mi się zawsze wydawało. Jakże było to mylne przekonanie. Okazało się to tak niespodziewanie, że byłem kompletnie zaskoczony tym faktem. Tomek nie należał do tak zwanych samotników, dlatego często spotykaliśmy się na różnych imprezach. Podobnie jak ja używał życia w pełni tego słowa znaczeniu, a że podobał się paniom, dzięki swej aparycji, jak na moje męskie oko całkiem przeciętnej, to nigdy nie cierpiał na samotność. Był urodzonym dżentelmenem w stosunku do kobiet i to było jego znakiem rozpoznawczym. Zawsze stawał w ich obronie, nawet w rozmowach prowadzonych na naszych typowo męskich spotkaniach . Muszę przyznać, że pod tym względem był dla mnie niezrozumiały, ale ...

Jednym słowem poruszasz widnokrąg, otwierasz, zamykasz ruch codzienny. Czerpać z tej pełni nieuniknione, a jednak pojąć jej nie sposób, gdy   nie ustaje ból   egzystencji.

Nie powinniśmy bać się uczciwej krytyki, bo tylko w jej oczach odnajdujemy prawdę o sobie.  Życie   bywa sceną pełną rekwizytów i masek, lecz kiedyś nadejdzie czas, że pozbędzie się ich i ukaże prawdziwą twarz.