W drodze przez pola, lasy i łąki
kwitnie pokój w ciszy zawarty.
Ścieli się miękko pod stopami,
jak obietnica dana tej ziemi.
Wśród maków czerwonych, fiołków, złocieni
światło przenika spośród drzew,
budząc nadzieję, ptasi śpiew,
że nic nie zniszczy piękna ziemi.
Pośród natury czas płynie łagodnie,
ciepłem otula każdy nowy dzień.
Świat na tę chwilę wstrzymuje oddech,
gdy w trawie drży niepewny cień.
Natura darzy potęgą nadziei,
która wypływa z jej głębiny,
pośród liści drżących na wietrze
rozjaśnia mroczne chwile,
zapisując w myśli niczym w księdze
spokój na przyszłe dni i godziny.
Pokój przyjęty i rozpowszechniony,
zostanie na zawsze,
jak światło, które nigdy nie zgaśnie
i poprowadzi przez trudy życia
do cichej i jasnej przystani.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz